Merhabalar,
"Adı: Aylin", Ayşe Kulin'in yazdığı otobiyoğrafik romandır..
Yaşanmış öykülerin belki de en etkileyicilerinden biriydi Aylin'in öyküsü..
Gerçekten dolu dolu, hesap yapılmadan, olayların sonuçlarının nereye varılacağı düşünülmeden yaşanmış bir hayat..
Her anı cesaret, her anı özgüven dolu bir yaşam, belkide tek başına Aylin'in yaşadığı bir kaç yaşam..
Tabi ki Aylin'in yaşamından ders alınacak noktalar olduğu gibi, ibret alınacak dikkat edilecek noktalar da var, ama kitapta yazar Aylin'i tam anlamıyla mükemmel hatta mükemmel ötesi göstermiş, yapmaması gerekenleri yaptığında bile en ufak bir eleştiriye yer verilmemiş, kitabın mantığı Aylin yaparsa doğrudur olmuş, bu da insanı tabiki kitaptan soğutuyor, kitabın yanlı olması, Aylin'i yaptığı hatalara karşın eleştirmemesi okuyucuya olumsuz yansıyor, bir hayat ne kadar farklı, canlı, hareketli olursa olsun, elbette hiç kimse mükemmel değildir, elbette bir yerde bir şeyler eleştirilmeli, eleştirilmese bile, yanlışlar doğru gibi gösterilmemelidir. Aylin'in hayatından olumlu yönde etkilendiğim kadar, yazarın bu tavrından da olumsuz yönde etkilendim doğal olarak..
Aylin'in ölümünün sebebinin bulunamaması da beni üzdü açıkçası, askeriye geçmişi olan bir insanın ölüm sebebine bu kadar kolay "Bilinmiyor" yazılmamalıydı, onca çabaya verilen onca emeğe yazık olmuş gerçekten..
Ayşe Kulin'in dili akıcı ve yalındı fakat kitapta olay örgüsü o kadar hızlı gelişiyorduki, bir ara arka arkaya bu kadar sıralanan olaylardan yoruldum ve ara verme gereği hissettim.. Dili ne kadar sade ve anlatımı ne kadar akıcı olsa da, kitapta olayların bu kadar hızlı anlatılması insanı yoruyor.
Kitaptan ufak bir alıntı:
"Aylin gerçekten kaza mı yapmıştı yoksa bir cinayete kurban mı gitmişti. Polis
kayıtlarındaki raporlarda Aylin’in ölüm sebebi “Bilinmiyor” diye
nitelendirildi. Ölümü de yaşamı gibi sıradışı olmuştu Aylin’in. Geride
bıraktıklarının kafasında hayat boyu çözemeyecekleri soru işaretleri bırakmıştı."








